Ni Hoa, een dagje Hoorn zonder foto’s….

16 april 2018

Natuurlijk waren de meiden van Always Forward getergd. Ze hadden als favorieten in deze klasse vorige keer een gevoelige nederlaag geleden. Ze wilden dat hoe dan ook even rechtzetten. Het werd dan ook een bijna onmogelijke opgave voor onze witte leeuwinnen en we verlieten Hoorn met een 7-2 nederlaag.

Verzamelen om 11.15 uur op de parkeerplaats bij SVIJ voor een wedstrijd in Hoorn. Dat wordt een lange dag, want reken maar uit. Aanvang wedstrijd om 13.00 uur en dan na de wedstrijd weer een klein uurtje terug. En jawel hoor, om precies 16.00 uur parkeerde ik de auto weer voor het huis.

Er werd een grote en gevoelige nederlaag geleden. Always Forward was op alle fronten de betere partij. De SVIJ meiden werden afgetroefd op alle onderdelen van het voetbal. Natuurlijk op fysiek gebied, dat weten we nu. Boven het kanaal zijn de voetballers en voetballers groter, breder, sterker. In het doel van A.Forward stond een keeper die niet zou misstaan bij Dames 1. Achterin speelde een meisje waarin onze Katie 5x in zou verdwijnen.

Trouwens over Katie gesproken; de kleinste SVIJ-ster gaf eigenlijk het beste voorbeeld. Zij beukte er in, was fel en agressief. Voor mij de Girl of the Game. Als het voetballend niet gaat, dan moet je uit een ander vaatje tappen. De meiden van SVIJ hadden geen antwoord op het wervelende voetbal van Forward, maar ook geen antwoord op het fysieke spel van de tegenstander.

Ik vond het vervelend voor Nerena. Zij had de ondankbare taak op zich genomen om doelvrouw Jamie te vervangen. En alle respect voor Nerena, pas 15 geworden. Aan alle 7 tegentreffers kon ze weinig doen. Of de verdediging werd uitgespeeld of de bal werd moeiteloos in de kruising geschoten.

Normaal kunnen onze meiden zich via het voetbal meten met de tegenstander. Het lijkt wel alsof het voetbal eruit is. Het loopt niet meer. Op een gegeven moment toen het 2-0 stond, maakte SVIJ de aansluitingstreffer en we dachten allemaal dat het toch nog goed zou komen. Helaas…..

Twee nederlagen in de competitie achter elkaar. Ik zag hier en daar al witte zakdoekjes op de tribune. Misschien kan het tij nog gekeerd worden. Aanstaande woensdag spelen de meiden van Dennis en Pieter een bekerwedstrijd voor een plaats in de halve finale. Er komt een team uit Utrecht op bezoek. Gelukkig niet van boven het kanaal, dus hopelijk niet van die grote en sterke Hoornsen.

Het was een lange, enerverende dag. Geen foto’s deze keer, want het nieuwe geheugenkaartje uit China liet mij in de steek. Ni hoa….

Willem Kruijer


Geef een reactie