Veertien (x kapsalon)…

10 december 2018

Ook trainers zitten er weleens naast! Het is een algemeen gegeven; Verkeerde inschattingen, foute oplossingen of slechte keuzes zijn schering en inslag in het leven van ambitieuze en soms ietwat overenthousiaste groepsbegeleiders. Afgelopen zaterdag overkwam het uw auteur maar weer eens.

De wedstrijd was al gespeeld. Een degelijke 0-0 was uit het vuur gesleept. Moesten we in september nog met 5-3 het hoofd buigen tegen de tegenstander van de dag, nu waren wij 3 kwart van de wedstrijd de bovenliggende partij geweest, echter konden wij dat jammer genoeg niet omzetten in 1 of meerdere treffers. Het was een typische-wie-het-eerste-scoort-die-wint-wedstrijd. Zonder hele echte grote kansen aan beide kanten bleef het 2x 35 minuten spannend. De oorzaak dat we deze wedstrijd niet in winst wisten om te zetten, lag thuis ziek op bed. Zijn tournedos-medium van de avond ervoor was dusdanig slecht gevallen dat wij het vandaag precies met 11 man af moesten doen tegen Velsen. Mede door die afwezigheid, moest er noodgedwongen geschoven worden. Onze Lorens die normaalgesproken als aanvaller geposteerd wordt, moest vandaag het middenveld verstevigen.
Achteraf is dat de reden geweest dat wij de bovenliggende ploeg waren gisteren maar was dat tevens ook de reden dat wij van echte, hele grote kansen verstoken bleven. Lorens speelde een puike partij. Net als iedereen. Van Thomas tot Jesper en van Kealan tot Kane. Alles en iedereen zat gisteren op een hele dikke 7,5. Maar Lorens stak er tegen Velsen bovenuit. Was overal te vinden en aan de bal ijzersterk. Verdiende met zijn 2 doelpogingen van afstand misschien wel het meeste een treffer. Het was ons en hem helaas niet gegund…

Na de verplichtingen direct na het laatste fluitsignaal, liepen Paul en ondergetekende direct naar de m.o.t.m. Met onze armen over zijn schouders nam Lorens onze felicitaties in ontvangst. “Maar ik had liever iets minder gespeeld en gewonnen train”….  Hoe mooi kun je het willen.

Hierna kwam de fout van het weekend. Ervan uitgaande dat onze Lorens een eerlijk en ook verantwoorde reactie zou geven, vroegen wij ons af wat onze middenveld-troef gisteren gegeten had. Wij zijn namelijk van het tijdperk “bijgeloof”. Dingen waardoor je lekker voetbalt, moet je in-stand proberen te houden. Stap je het veld op en sla je eerst een kruisje en voetbal je daardoor lekkerder, dan moet je dat natuurlijk blijven volhouden. Doe je een keer niet je favoriete onderbroek aan tijdens het voetballen en je speelt als een krant, dan trek je de week daarop natuurlijk gewoon weer die oude tangaslip van je moeder aan. Dat geldt ook voor schoen-aan-trek-of veter-strik-rituelen. Er zijn vele soorten “bijgeloof” te vinden en te zoeken. Wij wilden van Lorens weten wat hij de avond ervoor (dus de vrijdagavond) gegeten had en vroegen hem daar dan ook naar. Want als hij bijvoorbeeld een heerlijk bordje sport-macaroni van mama Hanny had veroberd dan moest dat natuurlijk iedere vrijdag gaan gebeuren.

Lorens wist het gek genoeg even niet. Het leek of hij twijfelde. Echter zijn lichaamshouding verraadde hem. Lorens wist het wel, maar durfde het niet te zeggen. De hele weg van het veld naar de kleedkamer (en die is al gauw 3 minuten wandelen bij Velsen), moest Lorens nadenken over zijn antwoord. Toen er letterlijk geen weg terug leek, kwam het hoge woord uit zijn koker; “Het was een kapsalon, trainer”….

Nu zijn Paul en ondergetekende jongens van de straat. Kennen elkaar al vanaf een jaar of 6/7 en hebben al vele veldslagen meegemaakt én gewonnen. Maar nu waren we uitgeteld. K.O. Alsof Ben Saddik, Rico Verhoeven neerslaat voor 8 tellen. En dat ondanks een eerder opgelopen gebroken hand. Lorens had er (onbewust natuurlijk) voor gezorgd dat wij afstand moesten nemen van de groep. Wij hadden gehoopt dat wij bij de eerstvolgende wedstrijd met een man of 14 bij de familie Lorens konden aanschuiven voor een bord spaghetti, andijvie of in het slechtste geval zuurkool of zoiets. Nu moesten we schakelen. Paul pakte zijn telefoon en ging als een wezenloze ‘googelen’… Ter hoogte van de tribune bij het hoofdveld ging Paul er bij zitten. Zijn blik ging als 1 veeg over zijn Iphone heen. De tranen stonden in zijn ogen. Het leek er op alsof hij zojuist een slecht-nieuws-bericht van iemand had ontvangen. Paul overhandigde zijn telefoon en in 1 oogopslag was te lezen dat “een Kapsalon” een gerecht is bestaande uit; friet bedekt met shaorma of döner, afgetopt met kaas en even onder gril gezet zodat de kaas smelt. Wie nog een beetje gezond wil overkomen, doet daar wat groene salade overheen…

1800 kcal per portie. 1800 calorieën, u leest het goed. 1800!! Er bestaan diëten, waarin je maar 1800 calorieën per dag mag. En mijnheer Hoeve gooit dat er gewoon even in op een doodgewone vrijdagavond. Wij zijn er niet meer op teruggekomen. Hebben besloten het stil te houden, het dood te zwijgen. We kunnen natuurlijk niet zeggen dat Lorens dit iedere vrijdagavond moet gaan eten. Al is het alleen maar uit opvoedkundige verantwoordelijkheden. Laat staan dat we zeggen dat iedereen maar aan de kapsalon moet op de avond voor de wedstrijd… Maar we gaan wel een gebaar maken. We gaan binnenkort naar de favoriete kapsalon-winkel van Lorens met de gehele selectie. Lorens moet dan wel even een voorwaarschuwing geven dat wij komen, want 12 kleine kapsalons en 2 grote kapsalons tegelijk verwerken, is zelfs voor de beste shoarma-boer een schier-onmogelijke taak. Even voor de beeldvorming; 12 kleine en 14 grote kapsalons is al gauw zo’n 25.000 kcal. Dank u.

Dinsdag trainen we gewoon. Donderdag wordt nog bekeken en horen jullie nog.

Hier gaat nog even gesport worden alvorens de rode wijn opengetrokken wordt. Als we nu een halfuurtje gaan sporten hoeven we nog maar 1600 kcal te verwerken…..

Fijne zondag.


Geef een reactie