“VEERTIEN!”

14 november 2018

Veertien!

De persconferentie van afgelopen zaterdagmiddag begon zakelijk en kil. De trainer van het uitspelende Hillegom had haast en kondigde voor de start al aan maar weinig tijd te hebben omdat de spelersbus stond te wachten. Assistent-trainer Paul Dekker was namens de JO/14/1 van SVIJ aan tafel geschoven en in zijn kielzog was reserve-aanvoerder Jesper Velzel naast hem gaan zitten. Aanvoerder Senne Gruijters moest zich namelijk dit keer bij de dopingcontrole verantwoorden en aangezien hij niet in staat was om de desgewenste hoeveelheid in het daarvoor bestemde potje te krijgen, moest Jesper opdraven.

Na de gebruikelijk plichtplegingen vooraf; lees hier het verkondigen van het aantal toeschouwers (323 stuks) en het verkondigen van de m.o.t.m. in combinatie met het noemen van de hoofdsponsor, werden de degens gekruist met alle aanwezige persmuskieten. “De Hillegommer” en de “Hillegomse pers” waren niet mals. De trainer van de tegenpartij kreeg vraag na vraag op zich afgevuurd. De instelling van zijn team werd aan de kaak gesteld en ook over het uitvallen van zijn ervaren doelman werden zeer kritische vragen gesteld. De trainer in kwestie was duidelijk aangeslagen, raakte vervolgens zwaar geïrriteerd en verliet zwaarmoedig het toneel na het leeg drinken van zijn glaasje water. Trainer Dekker stond nog netjes op om hem de hand te schudden maar een oneerbiedige knik verraadde de gemoedstoestand van de woedende trainer. De deur van de bestuurskamer viel pardoes uit zijn sponningen.

Ondertussen zat Jesper in zijn vuistje te lachen. Hij kon terugkijken op een perfect-game en ook in deze ‘verlenging’ leek hij er met de poet vandoor te gaan. Nadat de Hillegomse Bert Maalderink ook was vertrokken, gingen alle spotlights richting deze Zeewijkse voorstopper. Jesper werd vrolijker en vrolijker. Kreeg vragen te verwerken die hij met gemak kon pareren. De vraag of SVIJ zijn plafond is, antwoordde hij op zijn Velzels; Weet je; “Nu is nu”. We hebben nu een fantastisch team. Allemaal leuke jongens die stuk voor stuk een hoog niveau kunnen halen. Ik voel mij op mijn gemak. De trainers weten mij op mijn sterke punten te wijzen en ik voel met de week dat ik niet alleen fitter maar zeer zeker ook beter wordt. De tijd zal leren of SVIJ mijn eindstation, mijn plafond zal zijn. Ik speel gelukkig nu al op een hoger niveau dan mijn vader ooit gedaan heeft. En dat is mij heel veel waard.

De IJmuider Courant vroeg Velzel wat de kracht is van het huidige JO/14 elftal. Ook daar gaf Jesper het enige juiste antwoord op. “Wij weten wat we kunnen. En we weten vooral wat we niet moeten doen. Wij zijn als team tot veel in staat maar zullen nooit naast onze schoenen gaan lopen. Daar let ons trainersduo ook heel erg goed op. En dan merk je dat je iedere keer toch weer een stapje beter kunt worden. En we gaan steeds beter doorkrijgen dat wij in verschillende systemen kunnen voetballen. En dat is best wel gaaf, eigenlijk”!

De aanwezigheid van assistent-trainer Paul bleek er een voor de statistieken. Op de vraag of hij trots was op zijn team, antwoordde hij in mimiek. Hij keek strak voor zich uit, zette een enorme bigsmile op en wees met zijn geamputeerde vinger naar zijn mond. Dit zegt genoeg toch heren van de pers. Jesper en Paul stonden gezamenlijk op en lieten de verbouwereerde mensen van de pers in stilzwijgen achter zich. Een high-five tussen beiden verried de huidige gemoedstoestand binnen de gelederen van de JO/14/1.

Terug in de kleedkamer was het een feestje geworden. Senne die het potje van de dopingautoriteiten stiekem gevuld had met geleende urine van Huub en Kealan, had zijn muziekbox uit zijn tas getoverd en de topscoorder van vandaag; Lorens danste een heerlijke “rap” weg onder de lekkere warme douches.

We hebben het geflikt. De druk stond erop. Hebben een risicootje genomen door bepaalde dingen uit te spreken. Maar het gevoel is gewoon zo ontzettend goed. Het is bijna niet te verwoorden. We moesten natuurlijk ook wel na drie verloren potjes achter elkaar maar dan moet je het nog wel even doen.

Voor nu gaan we aan de borrel. De koude Jupiler is ingeruild voor een iets warmer rood wijntje. Met de voetjes onder het kleedje gaan nog we even lekker onderuitzakken en terug naar eerder vanmiddag. Er is echter alleen nog 1 vraag onbeantwoord. Waar was de trainer van SVIJ bij de persconferentie? We kunnen en mogen niet op alle zaken vooruitlopen maar er zijn geruchten dat hij aan de onderhandelingstafel zat met het bestuur van SVIJ en met de hoofdsponsor van de JO/14/1. Er blijken clubs geïnteresseerd in het trainersduo Dekker & Gruijters. Zelfs een overstap in de winterperiode behoort al tot de mogelijkheden als het aan de aanbiedende verenigingen ligt. Waar dit gaat eindigen? SVIJ hoeft niet bevreesd te zijn. Nog niet althans. Zo’n team als de huidige JO/14 is onbetaalbaar. Voor geen geld inwisselbaar. Maar alle onderhandelingen zijn gestart en de eerste uitbetalingen lijken zich aan te dienen. Aanstaande donderdag zullen de volgende onderhandelingsgesprekken plaatsvinden. We zijn benieuwd wat daaruit komt rollen!!

Proost.


Geef een reactie