Wedstrijdverslag MO15-1 (10-10)

13 oktober 2020

Vitesse ’22 – SVIJ MO15 

De dag verwacht donkere wolken en regenbuien, toch is het een dag waar naar mag worden uitgekeken. Het is namelijk de zaterdag van de uitwedstrijd en dat betekent tegenwoordig, groenlicht om een wedstrijd te mogen zien van je eigen clubbie. 

De toon wordt meteen gezet, doordat Rakkie wordt afgevuurd als een vuurpijl op het doel. 

Nog even niet raak. Maar de toon lijkt gezet te zijn. De twee ‘enthousiaste en sportieve’ coaches die onder de indruk zijn van het grote aantal meegereiste publiek, fluisteren iets te hard met elkaar :”Vandaag kunnen we de drie punten pakken. Volgens mij speelt de tegenpartij ergens in de middenmoot…”

Jammer, ze hebben hun huiswerk niet goed gedaan. Wij (of eigenlijk) onze dochters staan op de tweede plaats. Dus tja, wíj staan op de tweede plaats. 

Vandaag ook een spannende dag voor Sam. Onze tweede keepster staat op het doel. Mijn complimenten voor- tijdens- en ná de wedstrijd. Ik durf daar niet te gaan staan, maar Sam wel en ze heeft het goed gedaan. Ik kan alvast verklappen, ze heeft alle ballen uit het doel gehouden!

Dan is er onrust voor het goede doel, wat ons betreft. Maaike banjert de bal van achteren naar voren en Julia, pirouette-terd met de bal voor het doel, van haar ene been naar haar andere voet, nog niet in het doel, maar het was weer een fijne actie. 

Nikita speelt de bal op scherp, de tegenstander speelt ook de bal op scherp. 

De grasmat sopt aan alle kanten en de bal maakt hierdoor af en toe slurpachtige geluiden. 

Maar we klagen niet, er wordt gevoetbald, we mogen kijken, ook al is het zonder koffie. 

Ondertussen neemt Julia een corner, met een prachtige zwaai belandt de druiperige bal bijna in het doel. Iedereen inclusief de tegenstanders zijn onder de indruk, maar we hebben er nog niks aan. Het blijft 0-0. 

Dan maakt Basma, weer een prachtige beweging met de bal, hierdoor wordt de tegenstander en de kijker, even op het verkeerde been gezet. Prachtig om te zien. Even vergeet ik de koffie. 

Dan krijgt Vitesse ’22 een mooie kans. Het zou toch niet. Wij de aanvallende ploeg, en dan nét één zo’n lullig balletje… Maar tja, dat is natuurlijk wel dé sport. Gelukkig weert Sam de bal, op de aanvaller die alleen en moedig op het doel afrent. 

Af en toe schijnt het zonnetje door de donkere wolken heen. Zou dit een positief teken kunnen zijn? Het is óók de dag van Sofie. Ze loopt goed vrij, verdedigt mee, en passt de bal goed door naar voren. Fijn, als het zo’n dag is dat alle acties op zijn plaats vallen. 

Lisa springt weer als een ‘duveltje’ uit het doosje maar het blijft nog steeds  0-0. 

Dan worden de coaches van de tegenpartij steeds chagerijniger. Ik begrijp dat niet zo goed, want het is 0-0 en het leek alsof het redelijk gelijk opging. :”Het is ook overal hetzelfde!” Wordt er door ze gemopperd als hun ‘schatjes’ een beetje aan de kant worden gezet door onze ‘schatjes’. Waarop de vrouwelijke coach schreeuwt :”Als de scheids er niks van zegt, dan mógen wij dus ook gewoon terug duwen…” 

:”Hè? Ben ik opeens bij een andere sport beland ofzo?” 

Later in de wedstrijd is het weerwoord van Nikita:”Tja, we voetballen allang niet meer bij de guppies.” Ik grinnik, de vrouwelijke coach stikt ergens in, in ieder geval niet in de koffie. En de scheidsrechter zegt tegen niemand in het bijzonder :”Er wordt gewoon gevoetbald hoor” Kijk die man, doet het best goed zonder koffie! En hij laat zich verder niet afleiden door de commentaren van zijn eigen club. Fijn dat het soms tóch kan, hè Willem Kruijer?

Annebel doet weer een verrassende ingooi en bereikt hiermee Basma, ver op het middenveld. Basma had allang gezien, dat Merel vooruit rende richting het doel. Weer met een vloeiende beweging bereikt Basma Merel. Merel knalt hem erin! 0-1

En als het balletje eenmaal rolt… Pats Boem,

Sofie- Lisa, 0-2!

Wat een mooie en scherpe voorzet van Sofie en natuurlijk prachtig afgemaakt door Lisa!

Het zelfvertrouwen groeit. 

Het is ook de dag van de harde werkers. 

Om niemand te kort te doen, maar Zoë Kluin en Seirdos staan er. Rennen, vele kilometers en doen alles om het team te kunnen laten stralen. Deze week, staan deze twee sterren even in de ‘zonneschijn!’.

Dan wordt er ‘overduidelijk’ hands gemaakt door de tegenpartij. Ik krijg altijd een beetje buikpijn van zo’n actie. Medelijden met de verdedigster, die later ook met tranen het veld verlaat. Medelijden met diegene die op zo’n moment de penalty gaat nemen. Ik krijg er buikpijn van, gelukkig Julia Schilling niet. Zelfverzekerd en met een mooie boog, schiet zij koelbloedig de bal rechts in de bovenhoek. 0-3! Wat mij betreft staande ovatie. 

Dan lijkt de wedstrijd rustig af te streven naar het eindsignaal. Merel, onze af-en-toe, wat ‘onhandige moddervretertje’ duikt nog even languit/sliding-achtig met het hagelwit tenue lekker over het drassige voetbalveld… 

Groeten, Diana


Geef een reactie